Αρχαίο ελληνικό «πολυβόλο» χρησιμοποίησαν οι Ρωμαίοι κατά της Πομπηίας (vid)

26 Μαρτίου 2026 Κατηγορία NEWS, Αρχαιολογία

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ | Ενημ. 26/03/2026, 07:09

Posted by Youmagazine Staff

Οι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν αρχαία ελληνικά «πολυβόλα» κατά την πολιορκία της Πομπηίας, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.

Το αρχαίο ελληνικό «πολυβόλο» εν δράσει. Image: Supplied

v

ΕΝΑ ιδιαίτερα θανατηφόρο όπλο χρησιμοποιήθηκε κάποτε από τον ρωμαϊκό στρατό κατά την πολιορκία της Πομπηίας. Επρόκειτο για το «πολυβόλο», μια αρχαία ελληνική εφεύρεση που επινοήθηκε από τον μηχανικό και γεωμέτρη Διονύσιο τον Αλεξανδρέα και περιγράφηκε από τον Φίλωνα τον Βυζάντιο τον 3ο αιώνα π.Χ.

Μια πρόσφατη αρχαιολογική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Heritage, υποστηρίζει ότι οι συστάδες μικρών τετράγωνων οπών στα βόρεια τείχη της Πομπηίας, έγιναν από ένα αρχαίο επαναληπτικό όπλο, ένα είδος πρώιμου «πολυβόλου», που ανακαλύφθηκε στη Ρόδο.

Όπως ειπώθηκε, η εφεύρεση του πολυβόλου αποδίδεται στον Διονύσιο τον Αλεξανδρέα, έναν Έλληνα μηχανικό που εργάστηκε στη Ρόδο κατά τον 3ο αιώνα π.Χ.

Την αποκάλυψη έκανε η Αντριάνα Ρόσι του Πανεπιστημίου της Καμπανίας Luigi Vanvitelli, στο Nexus Network Journal, ερμηνεύοντας τα παράξενα σημάδια σε ένα τμήμα του βόρειου τείχους της Πομπηίας, κοντά στις πύλες του Βεζούβιου και του Ερκολάνο (Ηράκλειας).

Συστάδες σημαδιών υποδηλώνουν επαναλαμβανόμενες βολές
ν

ν

Η ομάδα των αρχαιολόγων εντόπισε μικρές τετράγωνες και διαμαντένιες τρύπες ομαδοποιημένες σε πυκνές συστάδες των τεσσάρων ή πέντε. Αυτά τα μοτίβα, υποστηρίζουν, δεν συνάδουν με τις ζημιές που προκαλούνται από τους παραδοσιακούς καταπέλτες ή τα φορητά όπλα. Αντίθετα, η ακριβής απόσταση και τα επαναλαμβανόμενα σημεία πρόσκρουσης υποδηλώνουν ότι τα βλήματα εκτοξεύτηκαν σε γρήγορες ριπές.
ν

Οι τρύπες στο βόρειο τείχος της Πομπηίας. Image: Supplied
ν

Αναπαράσταση του πολυβόλου του Διονύσιου του Αλεξανδρέως. Image: Supplied
ν

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι η ιστορία της περιοχής καθιστά τα ίχνη ιδιαίτερα σημαντικά. Το τμήμα του τείχους θάφτηκε από την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ., βοηθώντας στη διατήρηση των ζημιών που μπορεί να χρονολογούνται από την επίθεση που έγινε την εποχή της ρωμαϊκής δημοκρατίας.

Το πολυβόλο αποτελείτο από έναν περιστρεφόμενο κύλινδρο που είχε δύο αυλακώσεις (μια κατά μήκος και μια ελικοειδή) και μια ξύλινη θήκη (γεμιστήρας) που συγκρατούσε τα δεκάδες βέλη εκτόξευσης. Εκατέρωθεν του γεμιστήρα υπήρχαν δύο ζεύγη πενταγωνικών οδοντωτών τροχών (γρανάζια) που συνδέονταν με μια αλυσίδα. Ένας μεταλλικός πείρος στην αλυσίδα συνδεόταν με τον ολισθητήρα του πολυβόλου. Με τη δεξιά περιστροφή (από τον χειριστή του όπλου) των οδοντωτών τροχών, ο ολισθητήρας κινούνταν αυτόματα προς τα εμπρός και ένα βέλος έπεφτε στην μακριά «κάννη» του όπλου. Ταυτόχρονα, η χορδή έμπαινε αυτόματα στην άκρη του βέλους, ενώ μια περόνη έσπρωχνε αυτόματα τη σκανδάλη σε θέση βολής

Η μελέτη τονίζει την απόλυτη ευρηματικότητα των ανθρώπων εκείνης της εποχής και δείχνει ότι, ακόμη και χωρίς πυρίτιδα, η φυσική μπορεί να παράγει μερικά πολύ εντυπωσιακά όπλα.

ν

ν