Συζητάμε με τη Νελιόνα Μούτσου για το “Άπατρις γη”
BOOK CORNER | Ενημ. 11/02/2026, 00:27
Posted by Youmagazine Staff
«Θέλω η ποίησή μου να χτίσει μια γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ εμένα, της μετανάστριας και εσένα που δεν έζησες τη μετανάστευση ποτέ».

Image: Supplied
ν
ΣΥΖΗΤΑΜΕ με τη Νελιόνα Μούτσου για τη συλλογή της «Άπατρις γη» (εκδ. Βακχικόν).
– Υπάρχει μια στιγμή στον χρόνο που τη θεωρείτε ως αρχή της συγγραφής της νέας σας συλλογής; Μπορείτε να βρείτε τον μίτο;
– Ναι, υπάρχει. Ήταν ο θάνατος της γιαγιάς μου τον Ιούνιο του 2023. Είχα μια ιδιαίτερη σχέση με την γιαγιά μου – σχεδόν πνευματική. Την υπεραγαπούσα και ήταν για μένα ο συνδετικός κρίκος με τις ρίζες μου. Όταν πέθανε, βίωσα για δεύτερη φορά στη ζωή μου έναν ξεριζωμό και την ισοπέδωση ενός εσωτερικού, αυτήν τη φορά, οίκου.
– Ποιο ποίημα ή απόσπασμα θα λέγατε ότι συστήνει με τον καλύτερο τρόπο το ύφος και τους τρόπους αυτής της συλλογής;
– Το «Άγριο Τριαντάφυλλο». Είναι μια μεταφορά του ανθρώπου χωρίς πατρίδα, όχι μόνο γεωγραφικά, αλλά υπαρξιακά. Βρίσκεται σε μια γη που δεν το προστατεύει, που το πληγώνει, κι όμως συνεχίζει να ζητά «σπίτι», «ζεστασιά», «ξεγνοιασιά». Αυτή η επιθυμία για ρίζωμα μέσα στην ερημιά είναι ο πυρήνας της συλλογής μου.
ν

ν
Νελιόνα Μούτσου
Άπατρις γη
ISBN: 9786182312834
Σελ. 64
Τιμή: 9,54 ευρώ
Εκδόσεις Βακχικόν
ν
– Πώς μας βοηθάει ο τίτλος να πλησιάσουμε τη συγκεκριμένη ποιητική συλλογή;
– Ο τίτλος «Άπατρις γη» συνοψίζει απόλυτα την θεματολογία της ποιητικής μου συλλογής. Η συλλογή είναι χωρισμένη σε δύο σκέλη, το καθένα με το δικό του ιδιαίτερο χαρακτήρα. Το πρώτο σκέλος –«άπατρις»– ενσωματώνει τα βιώματά μου ως παιδί μεταναστών από τη Νότια Αλβανία-Βόρεια Ήπειρο σε μια Ελλάδα στις αρχές του 1990. Εδώ περιγράφω τον ξεριζωμό απ’ την πατρίδα, την ξενοφοβία, τον κοινωνικό αποκλεισμό. Το δεύτερο σκέλος –«γη»– είναι η φωνή μου ως παιδιού της γης. Εδώ περιγράφω τα βιώματα μου ως ανθρώπου –τη σχέση μου με την αγάπη, τον έρωτα, το σώμα, την απώλεια– βιώματα τα οποία δεν έχουν σύνορα, γλώσσα ή χρώμα.
– Πώς βλέπετε τη σχέση ανάμεσα στην προσωπική μνήμη και την ευρύτερη συλλογική εμπειρία στην ποίησή σας;
– Στην ποίησή μου υπάρχει μια άμεση σύνδεση μεταξύ της προσωπικής μνήμης και της ευρύτερης συλλογικής εμπειρίας, όχι μόνο του λαού μου αλλά και της ευρύτερης κατηγορίας μεταναστών και προσφύγων. Ο πόνος και το τραύμα του ξεριζωμού από τα πάτρια εδάφη, της ξενιτιάς, της ξενοφοβίας και του αποκλεισμού, του να αντιμετωπίζεσαι ως ξένο σώμα, ως αντικείμενο, και παράλληλα οι ανθρώπινες ανάγκες σου για αγάπη, αποδοχή, σεβασμό, ασφάλεια, είναι πολύ έντονα και όμοια με κάθε άλλου ανθρώπινου όντος πάνω στη γη.
Υπάρχει κάτι πολύ τραυματικό, βίαιο θα έλεγα, μέσα στην πραγματικότητα του αποκλεισμού και της ξενοφοβίας. Πιστεύω πως σε αυτή την ποιητική συλλογή η δική μου φωνή ενώνεται με τη φωνή του κάθε μετανάστη και πρόσφυγα που προέρχεται από μη προνομιούχα εδάφη τούτης της γης.
– Τι επιδιώκετε να νιώσει ο αναγνώστης, ή τι θα θέλατε να τον προβληματίσει μόλις τελειώσει την ανάγνωση αυτής της συλλογής;
– Θα ήθελα ο αναγνώστης να νιώσει την ένταση του «είναι», το σοκ, το τραύμα, τον πόνο του ξεριζωμού από την πατρίδα και της αέναης αναζήτησης πατρίδας/ταυτότητας, τον πόνο του αποκλεισμού. Αλλά, παράλληλα, και την ελπίδα, τη δύναμη, την ανθεκτικότητα, το πείσμα για μια καλύτερη ζωή, το μήνυμα ότι το ανθρώπινο πνεύμα βρίσκει πάντα τρόπους να επιβιώσει μέσα στις πιο αντίξοες και βίαιες συνθήκες.
Θα ήθελα η ποιητική μου συλλογή να χτίσει μια γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ εμένα, της μετανάστριας και εσένα που δεν έζησες τη μετανάστευση ποτέ. Μια πηγή σύνδεσης και ενσυναίσθησης. Θα ήθελα ο αναγνώστης να προβληματιστεί για το πώς μπορούμε να σταματήσουμε να βλέπουμε τον άλλο ως ξένο, και πώς να χτίσουμε έναν καλύτερο κόσμο.
Βιογραφικό
Η Νελιόνα Μούτσου γεννήθηκε το 1987 στο χωριό Δρυμάδες της Βορείου Ηπείρου και μεγάλωσε στη Ρόδο. Είναι απόφοιτος του τμήματος Ψυχολογίας του Παντείου πανεπιστημίου ενώ έχει ολοκληρώσει μεταπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου της Σκωτίας. Ζει και εργάζεται ως ψυχοθεραπεύτρια στο Εδιμβούργο. Έχει δυο ποιητικές συλλογές: “Mατωμένο σώμα” (εκδ. Ενύπνιο) και “Άπατρις γη” (εκδ. Βακχικόν).
ν