Από τη Λιβύη θα ξεκινήσει η νέα μεγάλη παγκόσμια αναμέτρηση (vid)

Κατηγορία NEWS, Γεωπολιτική

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ  | Ενημέρωση: 26/12/2019 – 15:15

Posted by Youmagazine Staff

 

Η μεταφορά στρατευμάτων από την Τουρκία, τη Ρωσία και άλλες χώρες στη Λιβύη, ίσως αποτελέσει το έναυσμα για μια νέα παγκόσμια σύγκρουση.

Μέλη του Εθνικού Λιβυκού Στρατού (LNA) προετοιμάζονται πριν ξεκινήσουν από τη Βεγγάζη για να ενισχύσουν τα στρατεύματα του Χαφτάρ που κατευθύνονται προς την Τρίπολη. 13 Απριλίου 2019. Image: Reuters. Πηγή: Supplied

ν

Η ΤΟΥΡΚΙΑ εμπλέκεται πλέον επίσημα στον εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης, καθώς η τουρκική Εθνοσυνέλευση ενέκρινε το Σάββατο 21 Δεκεμβρίου τη συμφωνία συνεργασίας στον στρατιωτικό τομέα και τον τομέα της ασφάλειας που υπέγραψαν τον Νοέμβριο η Άγκυρα και η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση (GNA) της Λιβύης με έδρα την Τρίπολη.

Η συμφωνία αυτή ανοίγει τον δρόμο για τη χορήγηση στρατιωτικής βοήθειας σε άνδρες και πολεμικό υλικό από την Τουρκία στην κυβέρνηση του Φάγιεζ αλ Σάρατζ.

Η Άγκυρα έχει ήδη στείλει στρατιωτικά εφόδια στη Λιβύη, κατά παράβαση του εμπάργκο πώλησης όπλων που έχει επιβάλει ο ΟΗΕ, σύμφωνα με μια έκθεση εμπειρογνωμόνων του Οργανισμού την οποία αποκάλυψε το πρακτορείο Reuters τον περασμένο μήνα.

Οι μισθοφόροι, τα αεροπορικά μέσα και τα θωρακισμένα οχήματα της Τουρκίας στη Λιβύη θα χρησιμοποιηθούν κατά των δυνάμεων του Χαλίφα Χάφταρ για την άρση της πολιορκίας της Τρίπολης και κατόπιν για την ανακατάληψη της πόλης Μισράτα.
ν

ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Στη Λιβύη, των τεράστιων ενεργειακών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, επικρατεί μια σύνθετη εμφυλιοπολεμική κατάσταση.

Στη Δυτική Λιβύη, με έδρα την Τρίπολη, κυριαρχεί ο τουρκικής καταγωγής Φαγιέζ αλ Σάρατζ, επικεφαλής της λεγόμενης “Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας”.

Τον Σάρατζ αναγνωρίζουν οι ΗΠΑ, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Βρετανία, το Κατάρ, η Τουρκία, η Ελλάδα και ο ΟΗΕ.

Στην Ανατολική Λιβύη, βρίσκεται το νόμιμα εκλεγμένο και επίσης αναγνωρισμένο διεθνώς Κοινοβούλιο της χώρας, που εδρεύει στο Τομπρούκ, σε περιοχή ελεγχόμενη από τον Χαλίφα Χαφτάρ, σφοδρό πολέμιο της Τουρκίας.

Ο Χαφτάρ υποστηρίζεται από τη Ρωσία, την Αίγυπτο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Ιορδανία, τη Σαουδική Αραβία και τη Γαλλία.

Ο λόγος που όλες αυτές οι χώρες αντιπαρατάσσονται, υποστηρίζοντας το ένα ή το άλλο στρατόπεδο, οφείλεται στον τεράστιο ενεργειακό πλούτο της Λιβύης που αναμένεται να παίξει καθοριστικό ρόλο τα επόμενα χρόνια.
ν

Χάρτης της Λιβύης με τους αγωγούς πετρελαίου (γαλάζιο χρώμα), φυσικού αερίου (κόκκινο χρώμα), τα διυλιστήρια, τις αποθήκες καυσίμων και τα πεδία μαχών. Image: Supplied

ν

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ

Στις 27 Νοεμβρίου 2019, υπογράφηκε επίσης στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ Σάρατζ και Ερντογάν η συμφωνία για τον καθορισμό των «θαλάσσιων συνόρων» των δύο χωρών. Η συμφωνία αυτή «εξαφανίζει» το Καστελόριζο και κάνει Ρόδο, Κάρπαθο και Κρήτη… τουρκικά νησιά!

Παρ’ όλα αυτά, η Ελλάδα εξακολουθεί να θεωρεί νόμιμη την κυβέρνηση Σάρατζ (!) ενώ ταυτόχρονα αποκαλεί «παράνομες» τις συμφωνίες του Σάρατζ με την Τουρκία. Λέγοντας το εξής αμίμητο, ότι ο Σάρατζ έπεσε… θύμα εκβιασμού!

Αυτό είναι αποτέλεσμα της κατάστασης σύγχυσης και παραλογισμού στην οποία βρίσκεται η ελληνική κυβέρνηση, αλλά και της πολυετούς εξάρτησής της από τις ξένες δυνάμεις, γιατί κανείς Έλληνας πρωθυπουργός δεν τολμά να εναντιωθεί στα κελεύσματα των ΗΠΑ και της Γερμανίας. Αν αυτές οι δύο χώρες πουν ότι πρέπει να υποστηρίξουμε τον Σάρατζ, θα υποστηρίξουμε τον Σάρατζ. Αν μας πουν να πάμε να πνιγούμε, θα πάμε να πνιγούμε. Και θα πούμε κι ευχαριστώ.
ν

Η θαλάσσια συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης, εξαφανίζει το Καστελόριζο και μετατρέπει σε τουρκικές θάλασσες το Καρπάθιο Πέλαγος και το Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Image: Supplied

ν

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΡΑΞΙΑΣ

Είναι επίσης αποτέλεσμα της απουσίας εθνικής στρατηγικής. Όταν δεν έχεις εθνική στρατηγική, δεν μπορείς να υποστηρίξεις τα συμφέροντα της χώρας σου.  Τρέχεις ζαλισμένος από ’δω κι από ’κει, σαν κοτόπουλο στην αυλή που του έκοψαν το κεφάλι. Και περιμένεις από τους άλλους να λύσουν το δικό σου πρόβλημα, δίνοντας γην και ύδωρ. Κι επειδή φοβάσαι να πάρεις μια απόφαση ή να κάνεις το οτιδήποτε, πέφτεις σε μια παθητική κατάσταση, περιμένοντας να λυθεί το πρόβλημα ή από μόνο του ή από άλλους. Αυτό λέγεται «πολιτική της απραξίας».

Η συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης υπογράφηκε στις 28 Νοεμβρίου. Το Σάββατο 7 Δεκεμβρίου την ώρα που η Ελλάδα μιλούσε σαν αυτιστική για «καταπάτηση του διεθνούς δικαίου»), η συμφωνία κατατέθηκε επίσημα στην Υπηρεσία Ωκεανογραφικών Μελετών του ΟΗΕ.

Λίγες μέρες μετά, η Ελλάδα έστειλε δύο επιστολές στον ΟΗΕ ζητώντας να μην γίνει δεκτή η συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης. Ο ΟΗΕ απάντησε ότι οι ανακηρύξεις των δύο ΑΟΖ μέσω των συμφωνιών Τουρκίας και Λιβύης, είναι απόλυτα έγκυρες βάσει του Κανονισμού του Οργανισμού και ότι η συμφωνία παραλήφθηκε κανονικά και καταχωρήθηκε στα πρακτικά του ΟΗΕ ως «έγκυρη διμερής συμφωνία»!

Όπως ανέφεραν κύκλοι του ΟΗΕ, «η Ελλάδα αναγνωρίζει την κυβέρνηση της Λιβύης ως νόμιμη, άρα αναγνωρίζει και τις δικαιοπραξίες της με τρίτα μέρη. Δεν υπάρχει αναγνώριση a la cart της κυβέρνησης μιας χώρας»!

Ήταν ένα ακόμη διπλωματικό φιάσκο της ελληνικής κυβέρνησης.
ν

Ο τεράστιος θαλάσσιος χώρος της Α. Μεσογείου που αρπάζει από την Ελλάδα η Τουρκία με βάση την τουρκο-λιβυκή συμφωνία. Αποκόπτει το Καστελόριζο από την ελληνική επικράτεια και με το επιχείρημα ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα, αποκόπτει τη σύνδεση της ελληνικής ΑΟΖ με την κυπριακή. Απέναντι στη νέα αυτή τουρκική αρπαγή, η Ελλάδα στέκεται άβουλη και περιμένει. Τι άραγε; Image: Supplied
ν

Σύμφωνα με το καταστατικό του ΟΗΕ, η Ελλάδα έχει περιθώριο 40 ημερών, δηλαδή έως τις 15 Ιανουαρίου 2020, να καταθέσει στον Οργανισμό τις δικές της θαλάσσιες συντεταγμένες για τη διαφιλονικούμενη περιοχή – είτε μόνη της είτε μαζί με την Κύπρο ή/και την Αίγυπτο.

Φυσικά δεν πρόκειται να το κάνει. Η σύγχυση και η τρέλα της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας είναι άνευ προηγουμένου! Ήδη ακούγονται φωνές που λένε πως είναι επικίνδυνο να διεκδικήσουμε την ελληνική ΑΟΖ, πηγαίνοντας χάρτες με τις συντεταγμένες του χώρου που μας ανήκει στον ΟΗΕ, γιατί –άκουσον, άκουσον!– μπορεί έτσι να χάσουμε τον χώρο αυτό και να τον πάρει η Τουρκία! Άρα, ας αφήσουμε να τον πάρει τώρα η Τουρκία, και ίσως αύριο κάποια ξένη δύναμη μας τον ξαναδώσει πίσω, παρά να τον διεκδικήσουμε και να τον πάρει στα σίγουρα η Τουρκία!

Η πλήρης ηττοπάθεια, ο πλήρης παραλογισμός!

Όμως δεν αντιμετωπίζονται έτσι η ληστρικότητα και η επιθετικότητα της Τουρκίας. Δεν υπάρχει «διεθνές δίκαιο» για να καταφύγει κάποιος σε αυτό. Υπάρχει μόνο το δίκαιο του ισχυρού και του τολμηρού.
ν

Στρατιώτες πιστοί στη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση (GNA) της Λιβύης μάχονται στα περίχωρα της Τρίπολης ενάντια στις δυνάμεις του Χαλίφα Χαφτάρ στις 7 Σεπτεμβρίου 2019. Image: AFP. Πηγή: Supplied

ν

Η ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ

Πέρα από την φαιδρότητα και την ελαφρότητα της ελληνικής διπλωματίας, που είναι μια παρωνυχίδα στα διεθνή πράγματα, η κατάσταση στη Λιβύη είναι σοβαρή και πρόκειται να γίνει ακόμη σοβαρότερη.

Η κυβέρνηση του Σάρατζ που βρίσκεται στην Τρίπολη, απέστειλε στις 19 Δεκεμβρίου επιστολές στους ηγέτες των ΗΠΑ, της Βρετανίας, της Ιταλίας, της Αλγερίας και της Τουρκίας, προτρέποντάς τους να στείλουν στρατεύματα για την στήριξη της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης (GNA) της Λιβύης.

Αυτή τη στιγμή στη Λιβύη εμπλέκονται 16 κράτη, αν βάλουμε και το Ισραήλ, που, εμφανώς ή σιωπηρά, είναι παρατεταγμένα το ένα απέναντι στο άλλο, χωρισμένα σε δύο συνασπισμούς. Αυτό δεν συμβαίνει σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου.

Αν αυτό συνεχιστεί, σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες, όπως η έλλειψη πόρων και ο υπερπληθυσμός, μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα παγκόσμια σύγκρουση, για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών του πλανήτη.
ν

Τουρκικοί πύραυλοι στη Λιβύη. Η Τουρκία στέλνει στρατιωτικό εξοπλισμό και στατεύματα στη Λιβύη, κατά παράβαση του εμπάργκο πώλησης όπλων που έχει επιβάλει ο ΟΗΕ. Image: Supplied
ν

Τα κράτη αυτά έχουν μεγάλα συμφέροντα στη Λιβύη που δεν είναι διατεθειμένα να χάσουν. Για παράδειγμα, η Τουρκία. Τουρκικές εταιρείες δραστηριοποιούνται στη Λιβύη στον τομέα της ενέργειας από την εποχή του Μουαμάρ Καντάφι, ενώ πολλές άλλες εταιρείες μετέχουν σε πολυάριθμα επικερδή κατασκευαστικά έργα. Δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία, αλλά ο όγκος των επενδύσεων πιστεύεται ότι ανέρχεται σε αρκετά δισεκατομμύρια δολάρια.

Όταν ξέσπασε η σύγκρουση με τον Χαφτάρ, πολλά από τα κατασκευαστικά έργα πάγωσαν και οι τουρκικές εταιρείες που εργάζονταν στη Λιβύη έχασαν πολλά χρήματα.

Για να το πούμε απλά, όσες περισσότερες περιοχές καταλαμβάνουν οι δυνάμεις του Χαφτάρ, τόσα περισσότερα χρήματα χάνει η Τουρκία.
ν

Τουρκικοί πύραυλοι σε δράση. 21 Δεκεμβρίου 2019. Image: Supplied
ν

Πίσω από τον Χαφτάρ βρίσκεται η Ρωσία. Για το λόγο αυτό, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε την Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου ότι η Άγκυρα δεν θα μείνει σιωπηλή απέναντι στους υποστηριζόμενους από τη Ρωσία μισθοφόρους που στηρίζουν τον Χαλίφα Χαφτάρ, τον ισχυρό άνδρα της ανατολικής Λιβύης που προσπαθεί να καταλάβει την πρωτεύουσα Τρίπολη.

Προς ώρας ο πόλεμος στη Λιβύη διεξάγεται «δι’ αντιπροσώπων». Η Τουρκία στέλνει μισθοφορικά στρατεύματα, σαν αυτά που είχε χρησιμοποιήσει στην εισβολή στη Συρία, ενώ οι Ρώσοι έχουν στείλει πάνω από 1.000 μισθοφόρους που ανήκουν στη Βάγκνερ (Wagner), μια ιδιωτική στρατιωτική επιχείρηση που συνδέεται με τον πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν μέσω του πολυεκατομμυριούχου Γιεβγκένι Πρίγκοζιν.

Αυτός είναι ο λόγος που η τουρκική Εθνοσυνέλευση ενέκρινε το Σάββατο 21 Δεκεμβρίου τη συμφωνία συνεργασίας στον στρατιωτικό τομέα και τον τομέα της ασφάλειας που υπέγραψαν τον Νοέμβριο η Άγκυρα και η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση (GNA) της Λιβύης, δίνοντας έτσι το «πράσινο φως» για την αποστολή στρατευμάτων.

Σε αυτή τη φάση, οι μισθοφόροι, τα αεροπορικά μέσα και τα θωρακισμένα οχήματα της Τουρκίας θα χρησιμοποιηθούν άμεσα για την αντιμετώπιση των δυνάμεων του Χάφταρ στην Τρίπολη και στην πόλη Μισράτα.
ν

Η σύγκρουση στη Λιβύη περιορίζεται αυτή τη στιγμή μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας και των οικονομικών συμφερόντων τους. Μια κλιμάκωση της αναμέτρησης, με τη συμμετοχή και άλλων κρατών, μπορεί να οδηγήσει ακόμη και έναν παγκόσμιο πόλεμο. Image: Supplied

ν

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥΡΚΙΑΣ-ΡΩΣΙΑΣ

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν θα συναντηθεί στις 8 Ιανουαρίου στην Κωνσταντινούπολη με τον πρόεδρο Ερντογάν, για να συζητήσουν διάφορα θέματα, κυρίως όσον αφορά τη Λιβύη και τη Συρία. Από τη συζήτηση δεν πρόκειται να βγει κάτι ουσιαστικό, γιατί και οι δύο είναι αμετακίνητοι από τις θέσεις τους.

Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών: «Συμφωνήθηκε με την τουρκική αντιπροσωπεία να συνεχιστεί ο συντονισμός των δύο πλευρών για τη λιβυκή υπόθεση, ​καθώς και οι προοπτικές συνεργασίας των δύο χωρών, ώστε να σταθεροποιηθεί η κατάσταση στη Λιβύη».

Με άλλα λόγια, πρόκειται για ουσιαστική επιβεβαίωση ότι η Μόσχα με την Άγκυρα βρίσκονται σε προχωρημένες συζητήσεις διαμοιρασμού της Λιβύης, μια άκρως αρνητική εξέλιξη για τα ελληνικά συμφέροντα, αφού θα αποφευχθεί η κατάρρευση της κυβέρνησης Σάρατζ.

Το περιεχόμενο των όσων έχουν συμφωνηθεί δεν είναι ακόμα γνωστό, αλλά σημειώνουμε ότι η Ρωσία ενδιαφέρεται για ένα νέο τεράστιο κοίτασμα πετρελαίου και φυσικού αερίου που έχει εντοπιστεί στην δυτική Λιβύη που είναι υπό τον έλεγχο της φιλοτουρκικής κυβέρνησης.

Βέβαια είναι απίθανο Ευρωπαίοι και Αμερικανοί να μείνουν αδιάφοροι και ν’ αφήσουν την Τουρκία σε ρόλο ρυθμιστή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου της Λιβύης, ή την Ρωσία να «βάλει χέρι» στα λιβυκά ενεργειακά κοιτάσματα. Ευρώπη και ΗΠΑ δεν θα μείνουν με σταυρωμένα χέρια…

Η κλιμάκωση του πολέμου στη Λιβύη δεν θα γίνει άμεσα, δεν θα αργήσει όμως και πολύ. Οι αντίπαλες δυνάμεις –οι ΗΠΑ με τους συμμάχους τους από τη μια πλευρά, η Ρωσία με την Ευρώπη από την άλλη– θα αρχίσουν να παρατάσσονται στα επόμενα λίγα χρόνια, και είναι πολύ πιθανό να ξεκινήσει μια νέα παγκόσμια σύγκρουση μεταξύ των ετών 2024-25, για τον έλεγχο των ενεργειακών κοιτασμάτων του πλανήτη.
ν

Can Turkey and Greece avoid armed conflict in the Mediterranean? | Inside Story | Al Jazeera
ν

ν

 


Translate this post