Spiegel: «Όταν ο Ερντογάν οργίζεται, ο Τσίπρας τρέμει»

Κατηγορία NEWS, Πολιτική

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Youmagazine Newsroom

 

To Spiegel για τους Τούρκους αξιωματικούς: «Όταν ο Ερντογάν οργίζεται, ο Τσίπρας τρέμει από το φόβο του».

Για τον Τσίπρα, η εύνοια του Ερντογάν είναι σημαντικότερη από τα ανθρώπινα δικαιώματα, επισημαίνει το γερμανικό περιοδικό. Image: Supplied
ν

ΜΕ τίτλο: «Όταν η εύνοια του Ερντογάν είναι σημαντικότερη από τα ανθρώπινα δικαιώματα», το ρεπορτάζ που φέρει την υπογραφή του ανταποκριτή στην Αθήνα Γιώργου Χρηστίδη στο περιοδικό Der Spiegel, κατακεραυνώνει την κυβέρνηση Τσίπρα σχετικά με την υπόθεση της αναστολής ασύλου στον Τούρκο αξιωματικό Σουλεϊμάν Οζκαϊνακτσί.
Το γερμανικό περιοδικό αναφέρεται εκτενώς στην υπόθεση του Οζκαϊνακτσί και στη διάψευση των ελπίδων του ότι τα βάσανά του θα τελείωναν μετά από 18 μήνες κράτησης, όταν «εντελώς απρόσμενα η ελληνική κυβέρνηση κάλεσε το Δικαστήριο να αναθεωρήσει την απόφασή του για χορήγηση ασύλου, ώστε να μην προκληθεί ρήξη στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η κυβέρνηση κέρδισε τη Δευτέρα τον πρώτο γύρο, καθώς το δικαστήριο ανέστειλε για λόγους “δημοσίου συμφέροντος” τη χορήγηση ασύλου και η αίτηση ακύρωσής της θα συζητηθεί επισήμως στις 15 Φεβρουαρίου».
ν

Όταν ο Ερντογάν οργίζεται, ο Τσίπρας τρέμει…

Όπως επισημαίνει το περιοδικό, η υπόθεση των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών είναι μια «ανοικτή πληγή» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με την Άγκυρα να απαιτεί πολλές φορές την έκδοσή τους και τον Ερντογάν να τους χαρακτηρίζει «προδότες και πραξικοπηματίες».
Το επίμαχο άρθρο επισημαίνει ότι η Αθήνα διαβεβαίωσε την Άγκυρα ότι είναι πρόθυμη να συνεργαστεί. Θυμίζει το ρόλο της Τουρκίας στη συγκράτηση του προσφυγικού ρεύματος και υπογραμμίζει: «Η ελληνική κυβέρνηση δείχνει τώρα ότι θέλει να αξιοποιήσει στο έπακρο τις νομικές της δυνατότητες για να αρνηθεί στους Τούρκους στρατιωτικούς το δικαίωμα διαμονής. Φαίνεται ότι η Αθήνα υιοθέτησε τις κατηγορίες των Τούρκων κατά των “οκτώ”… Ξαφνικά, η κυβέρνηση των Αθηνών δείχνει να θέλει να δώσει βάση στις υποσχέσεις του Ερντογάν ότι θα έχουν δίκαιη δίκη στην Τουρκία, παρά την αντίθετη γνώμη του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αθήνα».
Το περιοδικό αναφέρεται επίσης στο σάλο που έχει προκληθεί από την υπόθεση στη χώρα μας και τις έντονες αντιδράσεις νομικών, ακτιβιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διανοουμένων και της αντιπολίτευσης, υπογραμμίζοντας ότι «οι δικηγόροι των στρατιωτικών φοβούνται ότι τα δικαιώματά τους θα θυσιαστούν για να κατευναστεί η οργή του Ερντογάν, τον οποίο ο Τσίπρας φοβάται».
«Η ελληνική κυβέρνηση εκφοβίζεται από την Άγκυρα», είπε στο περιοδικό ο Όμηρος Ζέλιος, ένας από τους δικηγόρους, εκφράζοντας το φόβο μήπως ο πελάτης του πέσει θύμα στην κόντρα διπλωματών και νομικών, λόγος για τον οποίο τάσσεται υπέρ της ανάμειξης της ΕΕ στην υπόθεση. Υποστήριξε επίσης ότι εξετάζει όλες τις επιλογές, ακόμη και την υποβολή αιτήματος χορήγησης ασύλου για τους πελάτες τους σε άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
ν

Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ)

Το άρθρο φιλοξενεί δηλώσεις και του διευθυντή του ΕΛΙΑΜΕΠ, Θάνου Ντόκου, ο οποίος επισημαίνει ότι η κυβέρνηση προσπαθεί με την αντίδρασή της στην απόφαση για τη χορήγηση ασύλου στον συγκυβερνήτη του τουρκικού ελικοπτέρου, να διορθώσει το ένα λάθος με ένα άλλο:
«Αν η κυβέρνηση ανησυχεί τόσο πολύ για τις επιπτώσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και την προσφυγική κρίση, τότε θα έπρεπε να είχε στείλει πίσω τους οκτώ λίγες ώρες μετά την άφιξή τους στην Ελλάδα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας».
Παράλληλα το Spiegel αναφέρει και τη γνώμη ορισμένων ότι τάχα ο Τσίπρας δεν είναι δειλός, αλλά ενεργεί όπως ενεργεί για να μπορέσει στο τέλος να πει στον Ερντογάν ότι προσπάθησε τα πάντα, τουλάχιστον όσα είναι εφικτά στο πλαίσιο της διάκρισης των εξουσιών. Ο αρθρογράφος υπενθυμίζει, ωστόσο, ότι «όπως έχει δείξει το παρελθόν, ο Ερντογάν δεν ικανοποιείται με το επιχείρημα της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης».
Και καταλήγει: «Εάν η έκδοση των Τούρκων είναι ο μόνος τρόπος για να κατευναστεί ο Ερντογάν, τότε οι προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης θα μπορούσαν να καταλήξουν όχι μόνο πολιτικά, νομικά και ηθικά αμφισβητήσιμες, αλλά και μάταιες…»