Συμφωνία στο Eurogroup: «Πολύ κακό για το τίποτα»

Κατηγορία Οικονομία

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Από τον Κώστα Αλεξανδρόπουλο

 

Εκτός της κουτσουρεμένης δόσης, αυτό που πήρε η Ελλάδα στο χθεσινό Eurogroup είναι «περισσότερη… σαφήνεια» όσον αφορά το ζήτημα της ελάφρυνσης του χρέους. Κατά τα άλλα παραμένει αποικία της Γερμανίας.

Δάσκαλος και μαθητής. Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε συνομιλεί με τον Ολλανδό υπουργό Οικονομικών και επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης στα γραφεία του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) στο Λουξεμβούργο την Πέμπτη 15 Ιουνίου 2017. Οι 19 υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης συναντήθηκαν για να επανεξετάσουν το πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας. Photo: AP / Geert Vanden Wijngaert. Πηγή: Supplied
ν
Η ΧΘΕΣΙΝΗ συμφωνία στο Eurogroup θυμίζει την κωμωδία του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ «Πολύ κακό για το τίποτα».
Μήνες τώρα –από το φθινόπωρο του 2016– η κυβέρνηση μας κρατούσε σε αγωνία, προφασιζόμενη ότι διαπραγματεύεται, παλεύοντας «σκληρά», και ότι αγωνίζεται για α) ρύθμιση του χρέους, β) ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και γ) την έξοδο της χώρας στις αγορές – όλα αυτά που υποτίθεται ότι θα συμβάλλουν στην ανάκαμψη της οικονομίας.
Από τα τρία που ζητούσε, η κυβέρνηση πήρε αυτό που ήθελε ο… Σόιμπλε, δηλαδή γενναιόδωρες υποσχέσεις! Όπως η αόριστη διαβεβαίωση ότι «η Ελλάδα θα υποστηριχτεί από τον ESM προκειμένου να μπορέσει μελλοντικά να βγει στις αγορές».
Όσον αφορά στο βασικό διακύβευμα της κυβέρνησης που ήταν η «απομείωση του χρέους», δόθηκε η… υπόσχεση –που είναι και πάγια θέση του Σόιμπλε– ότι η όποια συζήτηση, «στο βαθμό που χρειάζεται», θα αρχίσει μετά το τέλος του Γ΄ Μνημονίου το καλοκαίρι του 2018.
Ουσιαστικά η ελληνική κυβέρνηση δεν κέρδισε τίποτα, ούτε καν χρήματα. Αντίθετα έχασε, γιατί η δόση των 8,5 δισ. ευρώ που θα εκταμιευθεί, είναι μικρότερη από το ποσό των 11,5 δισ. ευρώ που το τρέχον πρόγραμμα προέβλεπε να πάρει η Ελλάδα και μάλιστα τον Μάρτιο του 2017. Έχασε δηλαδή κάπου 3 δισ. ευρώ.
Το ποσό αυτό δεν δόθηκε εξαιτίας των επανειλημμένων καθυστερήσεων της κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις.
Γιατί, όμως, η κυβέρνηση καθυστέρησε και συνεχίζει να καθυστερεί τόσο ανόητα, φέρνοντας τη χώρα κάθε φορά στο χείλος της χρεοκοπίας, πριν κάνει πίσω και υποκύψει;
Ο λόγος είναι ότι με τις καθυστερήσεις αυτές η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ εξαγοράζει χρόνο παραμονής της στην εξουσία, αδιαφορώντας αν αυτό βλάπτει τη χώρα στο σύνολό της.
Εάν, για παράδειγμα, η αξιολόγηση είχε κλείσει το φθινόπωρο του 2016, η κυβέρνηση θα οδηγείτο σε εκλογές, καθώς δεν θα είχε να επιδείξει τίποτα αξιόλογο στο ενδιάμεσο διάστημα, αφού τις αποφάσεις για το τι θα γίνει στην Ελλάδα τις παίρνουν έτσι κι αλλιώς οι δανειστές.
Καθυστερώντας όμως τις διαπραγματεύσεις, καταφέρνει να επιβιώνει πολιτικά και να διατηρείται στην εξουσία, υποκρινόμενη ότι δίνει τον μεγάλο αγώνα, ενώ δεν κάνει απολύτως τίποτα – πέρα βέβαια από την ψήφιση επαχθών μέτρων, τη δέσμευση της εθνικής περιουσίας για 99 χρόνια, τη δέσμευση της χώρας 43 χρόνια για ασύλληπτα πρωτογενή πλεονάσματα (ύψους 3,5% μέχρι το 2022 και 2% και άνω έως το 2060), τις περικοπές μισθών και συντάξεων, την υπερ-φορολόγηση των πολιτών, τη μείωση του αφορολόγητου, την αθέτηση των υποχρεώσεων του Δημοσίου, τη μείωση του κράτους πρόνοιας, τη διατήρηση της ανεργίας, τη διατήρηση των capital controls (καθώς το τραπεζικό σύστημα βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσης), τους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις.
Επίσης η κυβέρνηση δεν πήρε την πολυπόθητη έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου περί «Βιωσιμότητας του Ελληνικού Χρέους». Το Ταμείο θα παραμείνει στο πρόγραμμα ως «παρατηρητής», χωρίς να βάλει το χέρι στην τσέπη.
ν
Οι νέοι στα καφενεία, οι γέροι στους δρόμους. Από τη μεγάλη πορεία των συνταξιούχων στο κέντρο της Αθήνας στις 15 Ιουνίου 2017 κατά των μέτρων λιτότητας και των περικοπών στις συντάξεις. Photo: AP / Petros Giannakouris. Πηγή: Supplied
ν
Ως προς το περιεχόμενο της χθεσινής συμφωνίας, κάθε πολίτης θα πρέπει να έχει υπόψη του τα εξής:
α) Από την εκταμίευση της δόσης των 8,5 δισ. ευρώ, τα 7,4 δισ. θα πάνε στην αποπληρωμή ομολόγων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που λήγουν τον Ιούλιο. Το περίπου ένα δισ. επιπλέον –κομμένο σε δύο κομμάτια, μισό τώρα και μισό τον Σεπτέμβριο– υποτίθεται ότι θα πάει για την εξόφληση μέρους των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς ιδιώτες, οφειλές που ανέρχονται συνολικά στα 5 δισ. ευρώ. Όμως στην πράξη θα πάει στην κομματική πελατεία και σε διορισμούς ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ στο Δημόσιο.
β) Η δόση αυτή που πήρε η Ελλάδα –όπως και οι προηγούμενες– θα προστεθεί στο συνολικό χρέος της χώρας αυξάνοντάς το.
γ) Η πρόταση της Γαλλίας να συνδεθεί η αποπληρωμή του χρέους με την ανάπτυξη  –που μόνο τύποι σαν τον Μακρόν και τον υπουργό Οικονομικών Λε Μερ θα μπορούσαν να κάνουν– η οποία έγινε δεκτή στο Eurogroup, για να φανεί ότι η Γαλλία είναι φίλη της Ελλάδας, στην ουσία σημαίνει πως όσα περισσότερα χρήματα βγάζουν κάθε χρόνο οι Έλληνες τόσα περισσότερα χρήματα θα δίνουν για την αποπληρωμή των δόσεων του χρέους.
δ) Στην ουσία η Ελλάδα πήρε την ίδια συμφωνία που απέρριψε στις 22 Μαΐου με άλλη –εξωραϊσμένη– διατύπωση.
ν

Πήραμε… σαφήνεια

Όπως παραδέχτηκε χθες ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, αυτό που πήραμε από το Eurogroup ήταν «η σαφήνεια που πιστεύαμε πως έλειπε από την προηγούμενη συνάντηση των υπουργών Οικονομικών».
Στη συνέχεια (με τα λίγα ελληνικά που ξέρει) αναρωτήθηκε:
«Είναι περισσότερη η σαφήνεια που αξίζει ο ελληνικός λαός;» για να απαντήσει ότι «μάλλον όχι», ενώ πρόσθεσε ότι «το τέλειο δεν θα έπρεπε να είναι ο εχθρός του καλού».
Για όσους δεν κατάλαβαν, αναφερόταν στη γαλλική παροιμία “le mieux est l’ennemi du bien” που σημαίνει «το τέλειο είναι εχθρός του καλού». Οι Γάλλοι όμως λένε αυτή τη φράση ακριβώς όταν θέλουν να δείξουν το αντίθετο, δηλαδή πως δεν πρέπει κάποιος να καθυστερεί επιδιώκοντας το τέλειο, γιατί έτσι θα χάσει και το καλό.
Ο φουκαράς ο Τσακαλώτος, εκτός από υπουργός Οικονομικών προσπαθεί να το παίξει και διανοούμενος.
ν
«Καημένε, Τσίπρα, τι τηλεφωνάς; Ξέχασες ότι η Ελλάδα είναι αποικία της Γερμανίας;» γράφει το Politico. Θα μπορούσε να είναι ατάκα από την ταινία “Το κοροϊδάκι της κυρίας”. Image: Supplied
ν

«Καθυστέρησαν για επικοινωνιακούς λόγους»

Φυσικά όλες αυτές οι φαιδρότητες και οι παλινωδίες, έκαναν την ελληνική κυβέρνηση για ακόμη μια φορά –την τρίτη τις τελευταίες ημέρες– στόχο των δηκτικών και κακεντρεχών σχολίων του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
Όπως είπε ο Γερμανός υπουργός των Οικονομικών, «είχαμε εδώ και τρεις εβδομάδες συμφωνία, αλλά οι Έλληνες ζήτησαν άλλες τρεις για επικοινωνιακούς λόγους».
Τις δηλώσεις αυτές τις έκανε προσερχόμενος στο Eurogroup, θέλοντας ουσιαστικά να υποδείξει ότι η συμφωνία δεν διαφέρει καθόλου από την πρόταση που είχε έρθει στο τραπέζι των υπουργών Οικονομικών στις 22 Μαΐου. Την πρόταση εκείνη είχε απορρίψει ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, κατόπιν επικοινωνίας με τον πρωθυπουργό, λέγοντας ότι ήταν «η χειρότερη δυνατή» για την Ελλάδα.
ν

«Αποικία της Γερμανίας η Ελλάδα», γράφει το Politico

Η Ελλάδα και ο Έλληνας πρωθυπουργός υπήρξαν επίσης στόχοι του περιοδικού Politico, το οποίο αντιμετωπίζει με ειρωνικό ύφος τις απειλές του Αλέξη Τσίπρα ότι αν η Ελλάδα δεν βρει λύση για το χρέος στο Eurogroup, θα καταφύγει στη Σύνοδο Κορυφής της 22ας Ιουνίου.
«Μέχρι στιγμής οι προσπάθειές αυτές του έχουν εξασφαλίσει περισσότερη χλεύη αντί για σεβασμό ειδικά στη Γερμανία», παρατηρεί το περιοδικό σε άρθρο του με τίτλο «Γιατί η Ελλάδα είναι de facto αποικία της Γερμανίας».
Η αρχή του κειμένου είναι ενδεικτική του πώς αντιμετωπίζονται πλέον οι κινήσεις του Έλληνα πρωθυπουργού. «Καημένε, Αλέξη Τσίπρα», αναφέρεται στο άρθρο στο οποίο γίνεται μια ανάλυση του γιατί η Ελλάδα –που χρωστά 300 δισ. ευρώ– δεν θα πάρει ποτέ την ελάφρυνση που διακαώς ζητά η κυβέρνηση.
«Για μέρες, ο Έλληνας ηγέτης είναι στα τηλέφωνα, προσπαθώντας να εξασφαλίσει τους καλύτερους πιθανούς όρους για τη χώρα του. Μέχρι τώρα, με τις προσπάθειές του έχει κερδίσει περισσότερο τον χλευασμό, παρά τον σεβασμό, ιδιαίτερα στη Γερμανία».
«Καημένε, Τσίπρα, τι τηλεφωνάς στη Μέρκελ; Ξέχασες ότι η Ελλάδα είναι αποικία της Γερμανίας;» σημειώνει ο συντάκτης του άρθρου. Και συνεχίζει:
«Οι Ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών θα αποφασίσουν την Πέμπτη στο Λουξεμβούργο για το αν θα δώσουν μια δόση μεγαλύτερη των 7,5 δισ. ευρώ για την Ελλάδα. Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι η Αθήνα θα πάρει τα χρήματα. Ο Σόιμπλε ο ίδιος δεσμεύθηκε γι’ αυτό την Τρίτη. Αλλά ο Τσίπρας θέλει κάτι πιο πολύτιμο: ελάφρυνση του χρέους», αναφέρεται στο άρθρο.
Όπως επισημαίνει ο συντάκτης για να γίνει αυτό θα πρέπει να πειστεί η Γερμανία, η χώρα στην οποία η Ελλάδα οφείλει τα περισσότερα χρήματα.
«Στο μεγαλύτερο τμήμα της δεκαετούς ύφεσης, η Ελλάδα ήταν όμηρος των εγχώριων πολιτικών της. Τώρα είναι όμηρος της Γερμανίας», γράφει το περιοδικό.
Δηλαδή, μετά τους ντόπιους ληστές του δημόσιου χρήματος, ήρθαν οι ξένοι ληστές.