Έλενα Ακρίτα: «Συνάδελφοι, ευχαριστούμε για όλα όσα ΔΕΝ κάνατε για εμάς»

Κατηγορία Media

MEDIA

Youmagazine Newsroom

 

Το καυστικό σχόλιο της Έλενας Ακρίτα για το κλείσιμο του ΔΟΛ που στέλνει στην ανεργία πάνω από 500 εργαζόμενους.


v

ΥΣΤΕΡΑ από την «απόφαση» στελέχους της Εθνικής Τράπεζας, με τη σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης, να δεσμεύσει τα χρήματα από τα οποία έπρεπε να πληρωθούν οι εργαζόμενοι στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη την περίοδο των εορτών, έκλεισαν το Mega, ο ραδιοσταθμός Βήμα FM, οι ιστορικές εφημερίδες Βήμα και Νέα, καθώς και τα υπόλοιπα ειδησεογραφικά μέσα του Οργανισμού. Ελπίζουμε προσωρινά.

Η Τράπεζα δέσμευσε ποσό ύψους 290.000 ευρώ, που ήταν να πάρουν οι εργαζόμενοι γα καθυστερούμενους μισθούς και δώρο Χριστουγέννων. Το ποσό κρατήθηκε έναντι οφειλών του ΔΟΛ προς την Τράπεζα.

Έχοντας χάσει το βήμα τους και παρακολουθώντας με αμηχανία, θλίψη και οργή τις εξελίξεις –όπως και όλος, ή σχεδόν όλος ο δημοσιογραφικός κόσμος– οι εργαζόμενοι στον Οργανισμό στράφηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να περιγράψουν όσα ζουν και για να διατυπώσουν τις σκέψεις τους.

Με αιχμές προς την ΕΣΗΕΑ που «δεν κούνησε ούτε το μικρό της δαχτυλάκι», καθώς παρακολουθούσε τα «τραγικά λάθη της εργοδοσίας» του ΔΟΛ, σπάει τη σιωπή της η Έλενα Ακρίτα που ήταν γνωστή –εκτός όλων των άλλων– και για την επιτυχημένη της σελίδα στα «Νέα του Σαββατοκύριακου».

Το κείμενο που ανέβασε στο Facebook η Ακρίτα είναι το ακόλουθο:

«ΔΟΛ, λοιπόν. Από σήμερα σωπαίνουμε όλοι οι εργαζόμενοι στα Νέα και στο Βήμα. Αδειάζουν τα γραφεία… ερημώνει το κτίριο. Οι συνάδελφοι βγαίνουν στη Μιχαλακοπούλου με τις κούτες αγκαλιά. Λουκέτο; Απεργία; Ανεργία; Θα μου πεις ούτε οι πρώτοι είμαστε ούτε οι τελευταίοι.

Προσωπικά έζησα εκεί όλη την ενήλικη ζωή μου. Από τα 18 μου χρόνια στον Ταχυδρόμο, στο Βήμα, στα Νέα. Φιλίες, αγάπες, έρωτες, χωρισμοί, παρέες που χάθηκαν, παρέες που άντεξαν. Τότε καπνίζαμε ακόμα στην Χρήστου Λαδά, τότε τρώγαμε παρέα τα μεσημέρια στο Κεντρικόν… τότε που στο “Χάραμα” μας έβρισκε το χάραμα με τον Τσιτσάνη και τη Μπέλλου. Τότε που ο κυρ Σταύρος μας έφερνε καφέδες στα ξενύχτια της δουλειάς πάνω σε γραφομηχανές Olivetti. Δεν χαθήκαμε οι παλιοί μεταξύ μας. Σμίξαμε με τους καινούργιους και καινούργιες σχέσεις χτίσαμε.

Όλοι μαζί λοιπόν τώρα. Από την αρχή μέχρι το τέλος. Ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι.

Τώρα που σιγούν τα πληκτρολόγιά μας, να…ευχαριστήσουμε όλους όσους χάρηκαν με το τέλος μας, όσους τρίβουν τα χέρια τους, όσους αναφωνούν “ψόφος στους εργαζόμενους στον ΔΟΛ”.  

Μα πάνω από όλα να ευχαριστήσουμε το σούπερ σωματείο μας την ΕΣΗΕΑ που με σταυρωμένα χέρια κι αμέτοχο βλέμμα παρακολουθούσε όλα τα τραγικά λάθη της εργοδοσίας χωρίς να κουνήσει το μικρό της δαχτυλάκι.  

Καλές γιορτές, συνάδελφοι.

Σας ευχαριστούμε για όλα όσα ΔΕΝ κάνατε για μας».