Πιο δεξιά και πιο μνημονιακή η νέα κυβέρνηση

Κατηγορία NEWS, Πολιτική

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Posted by Youmagazine Staff

 

Δεξιόστροφο το νέο κυβερνητικό σχήμα, αποτέλεσμα του τρόμου του Τσίπρα από την άνοδο της ΝΔ, την καυτή ανάσα της οποίας νιώθει στο σβέρκο του.

332hj45hjhg4h6
v

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΜΕΝΟΣ από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, που δίνουν προβάδισμα 24 μονάδων στη ΝΔ έναντι του συρρικνωμένου ΣΥΡΙΖΑ (ποσοστά 42% και 18% αντίστοιχα), και με το 50% να υποστηρίζει την προσφυγή σε πρόωρες εκλογές, ο Τσίπρας έπαιξε αργά σήμερα το βράδυ το τελευταίο του χαρτί, επιλέγοντας μια νέα κυβέρνηση με πρόσωπα αφενός αρεστά στους «θεσμούς», αφετέρου στους πλουτοκράτες και την Εκκλησία και γενικά στα πιο συντηρητικά στρώματα της κοινωνίας.

Με αυτό τον τρόπο ελπίζει να κλείσει επιτυχώς τη δεύτερη αξιολόγηση και να πετύχει κάτι που θα καταλαγιάσει τη μεγάλη δυσαρέσκεια των πολιτών για τη λειτουργία της κυβέρνησης.

Έτσι, εγκαταλείφθηκε άρον-άρον το πολυδιαφημισμένο άνοιγμα προς το κέντρο, με την υπουργοποίηση πρώην κορυφαίων στελεχών από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ, όπως του Δημήτρη Ρέππα (στο υπ. Εργασίας) και της Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου, αλλά και του πρώην προέδρου της ΔΗΜΑΡ Φώτη Κουβέλη, και ακολουθήθηκε η προτροπή… «δεξιότερα, Κουροπάτκιν!»*

Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι οι αλλαγές στα πρόσωπα είναι αμφίβολο εάν μπορούν να δώσουν λύσεις στα προβλήματα και να ανακόψουν την καταβύθιση όχι μόνο των κυβερνώντων αλλά ολόκληρης της χώρας.

Με το νέο κυβερνητικό σχήμα, ο Τσίπρας είναι σαν να λέει στους πολίτες: «Κοιτάξτε πόσο δεξιός έγινα! Τι περισσότερο μπορεί να κάνει ο Μητσοτάκης εάν έρθει στην εξουσία;»

Με την πονηριά όμως που τον διακρίνει, στα καίρια υπουργεία (Εσωτερικών, Ψηφιακής Πολιτικής και Διοικητικής Ανασυγκρότησης) τοποθέτησε στενούς συνεργάτες του, καθώς αυτός ο ανασχηματισμός είναι προεκλογικός.

Όλοι λένε ότι ο Τσίπρας δεν θα αντέξει πέραν της ερχόμενης Άνοιξης κι ότι άδικα προσπαθεί να κρατηθεί στην εξουσία, κάνοντας το ψυχορράγημά του πιο βασανιστικό. Είτε δεξιός είτε κεντρώος, είτε με παλιά πρόσωπα είτε με νεώτερα, ο ανασχηματισμός δεν έγινε σε καμία περίπτωση με στόχο την αποτελεσματική διακυβέρνηση. Είναι καθαρά επιθανάτιος ανασχηματισμός.
v

532hj45hjhg4h7
v

Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι το νέο υπουργικό συμβούλιο είναι μια μάζωξη μετριοτήτων. Στην καλύτερη περίπτωση, «χρυσών» μετριοτήτων. Όμως οι μετριότητες, χρυσές ή μη, ποτέ δεν άλλαξαν την ιστορία.

Ποιος θα πήγαινε άλλωστε σε μια κυβέρνηση που πνέει τα λοίσθια;

Από το προηγούμενο κυβερνητικό σχήμα θα θυμόμαστε, για κάποιο διάστημα, τον Νίκο Φίλη που προσπάθησε να τα βάλει με την Εκκλησία, αλλά έμεινε στην προσπάθεια, και τον Γιώργο Κατρούγκαλο που θα μείνει στην ιστορία ως «ο σφαγέας των συνταξιούχων».
v

Αναπόφευκτη η πτώση

Ο Τσίπρας προσπαθεί να μείνει γαντζωμένος στην καρέκλα του πρωθυπουργού, αλλά όπως έλεγαν οι Ρωμαίοι «δεν μπορείς να εξοντώσεις τον διάδοχό σου». Με αυτό αναφέρονταν στους αυτοκράτορες που σκότωναν εκείνους που υποπτεύονταν ότι ήθελαν να τους ανατρέψουν, χωρίς τελικά να καταφέρνουν τίποτα, γιατί στη θέση του σκοτωμένου παρουσιαζόταν κάποιος άλλος. Ακόμη κι αν σκότωναν και αυτόν, θα παρουσιαζόταν κάποιος άλλος κ.ο.κ.

Δεν μπορείς να σκοτώσεις τον διάδοχό σου, όπως δεν μπορείς να αποφύγεις το πεπρωμένο. Είναι νόμος. Και αν ο Τσίπρας είχε μελετήσει τον ιστορικό υλισμό, σαν αριστερός που διατείνεται ότι είναι, ή έστω λίγη ιστορία, θα είχε μάθει ότι στην ύλη βασιλεύει ο ντετερμινισμός. Το αίτιο και το αποτέλεσμα. Όχι το τι επιθυμούμε. Μπορεί οι κατοπινοί μαρξιστές να μην το δέχονται, για τον Μαρξ όμως «η ιστορία ήταν γραμμένη εκ των προτέρων».

Το ίδιο γραμμένη εκ των προτέρων είναι και η ιστορική διαδρομή του Τσίπρα. Μόνο ο ίδιος δεν το βλέπει. Είναι ένα πιόνι στη διεθνή πολιτική σκακιέρα, που οι Ευρωπαίοι δεν θα διστάσουν να θυσιάσουν, όπως ακριβώς έπραξαν στο πρόσφατο παρελθόν με τον Αντώνη Σαμαρά, στον οποίο όχι μόνο δεν έδωσαν το πολιτικό advantage που του είχαν υποσχεθεί, αλλά αντίθετα τον «έκαψαν» πολιτικά και τον οδήγησαν στο περιθώριο.

Έτσι και στον Τσίπρα δεν πρόκειται να του δώσουν αυτό που θέλει, ας πούμε κάτι σχετικό με τη ρύθμιση του χρέους. Ή έστω να μετατρέψουν τα κυμαινόμενα επιτόκια σε σταθερά.

Αντίθετα, μόλις τελειώσει η δεύτερη και πιο επώδυνη αξιολόγηση, θα τον χρησιμοποιήσουν ως ανάχωμα για να δεχτεί αυτός το ανάθεμα και την οργή του ελληνικού λαού.

Όλοι το βλέπουν αυτό, πλην του ιδίου. Αντίθετα, βαυκαλίζεται με την ιδέα πως είναι ο πρωταγωνιστής μιας παράστασης που θα συνεχίσει να παίζεται για πολύ καιρό ακόμη, χωρίς να αντιλαμβάνεται πως ο σκηνοθέτης ενός έργου είναι πάντα κάποιος άλλος, και αυτός ο άλλος διευθύνει την παράσταση αθέατος από τα παρασκήνια. Και όπως συμβαίνει με κάθε παράσταση, έτσι και αυτή, μοιραία, κάποτε θα τελειώσει. Οι ηθοποιοί θα κατέβουν από την σκηνή, θα βγάλουν τα κοστούμια τους και θα φύγουν. Είναι νομοτέλεια.

_________________

* Ο Κουροπάτκιν (για όσους δεν γνωρίζουν) ήταν στρατηγός του Τσάρου, που πολέμησε στο Ρωσοϊαπωνικό πόλεμο (1904-1905) και ηττήθηκε στο Μούκδεν. Ίσως να μην είχε ηττηθεί αν διάβαζε (κάπως δύσκολο βέβαια, εκεί, στα ενδότερα της Σιβηρίας) τον ελληνικό Τύπο, και συγκεκριμένα το κύριο άρθρο της εφημερίδας Καιροί, που τον συμβούλευε από την μακρινή Αθήνα: “ΔΕΞΙΩΤΕΡΑ ΚΟΥΡΟΠΑΤΚΙΝ!”.

Ο Κουροπάτκιν δεν άκουσε τη φωνή του Έλληνα αρθρογράφου. Δεν έστριψε δεξιά. Ενδεχομένως μάλιστα (ολέθριον!) να τοποθέτησε τα στρατεύματά του αριστερότερα, σε λάθος διάταξη μάχης. Και ηττήθηκε. Καθαιρέθηκε και ταπεινώθηκε.