Το Συμβούλιο της Επικρατείας έσωσε τη δημοκρατία

Κατηγορία NEWS, Πολιτική

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Από τον Κώστα Αλεξανδρόπουλο

 

Το Συμβούλιο της Επικρατείας έσωσε τη χώρα και τη δημοκρατία, βάζοντας φρένο στα σχέδια της κυβέρνησης για επιβολή δικτατορίας.

134jg5g5gjk6667778
v

Ο ΝΟΜΟΣ Παππά και οι τηλεοπτικές άδειες ήταν το πρόσχημα. Στην πραγματικότητα, με την ιστορική ψήφο του την Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2016, το Συμβούλιο της Επικρατείας έσωσε την αστική δημοκρατία.

Η αστική δημοκρατία μπορεί να έχει πολλά στραβά, εγγυάται όμως κάτι πολύ ουσιαστικό: την εναλλαγή προσώπων και κομμάτων στην εξουσία. Και το δικαίωμα του συνέρχεσθαι μαζί με αυτό του εκλέγειν και εκλέγεσθαι αποτελούν την πεμπτουσία της δημοκρατίας.

Δικτατορία σημαίνει κατάργηση αυτών των δικαιωμάτων και των ελευθεριών.

Δικτατορία σημαίνει απόλυτη εξουσία ενός ηγέτη (δικτάτορα) ή ομάδας που κυβερνά χωρίς να περιορίζεται από τους νόμους, το Σύνταγμα, ή άλλους κοινωνικούς και πολιτικούς παράγοντες του κράτους. Κύριο χαρακτηριστικό της δικτατορίας είναι η συγκέντρωση της εκτελεστικής και της νομοθετικής εξουσίας στο πρόσωπο του δικτάτορα, η οποία συνδυάζεται και με έλεγχο επί της δικαστικής εξουσίας και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.

Και αυτό ακριβώς προσπάθησε και προσπαθεί να κάνει η κυβέρνηση Τσίπρα. Να συγκεντρώσει όλες τις εξουσίες στα χέρια της.

Εκτός της εκτελεστικής και της νομοθετικής εξουσίας, που ήδη τις έχει με τα πειθήνια ανδρείκελα που ψηφίζουν κάθε αντιλαϊκό και απάνθρωπο νόμο, θέλει να πάρει στα χέρια της και την δικαστική, εξαγοράζοντάς την, και, με τον νόμο Παππά, να ελέγξει και τη λεγόμενη «τέταρτη εξουσία» – τα τηλεοπτικά κανάλια σήμερα, αύριο τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, τις εφημερίδες και το Ίντερνετ, κατά το πρότυπο του γείτονα Ερντογάν.

Τα έμπειρα όμως μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου αντελήφθησαν τις προθέσεις της κι είπαν όχι στα σκοτεινά σχέδιά της. Έτσι, η δικαιοσύνη έσωσε το κύρος της, αλλά και τη χώρα. Γιατί αν οι δικαστές ψήφιζαν σύμφωνα με τις επιθυμίες αυτών που μας κυβερνούν, θα ήταν σαν να ψήφιζαν κατά του εαυτού τους, ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα στην κατάλυση της δημοκρατίας, διακινδυνεύοντας τελικά να γίνουν αθύρματα μιας πονηρής παρέας επίδοξων δικτατορίσκων. Οποίος εξευτελισμός!

Γιατί η δημοκρατία, επειδή σέβεται τον εαυτό της, δέχεται στους κόλπους της και αφήνει ελεύθερους –δυστυχώς– ακόμη κι αυτούς που θέλουν να την καταλύσουν. Οι δικτάτορες όμως, δεν σέβονται τίποτε. Στο τέλος θα εγκαταλείψουν ακόμη κι αυτούς που από αφέλεια, άγνοια ή προσωπικό συμφέρον τους στήριξαν.
v

Οι αποδείξεις

Εν παντί καιρώ και τρόπω, οι κυβερνώντες διακηρύσσουν α) ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος του 2019 και β) ότι έχουν τη λαϊκή πλειοψηφία.

Οι πραγματικές τους όμως προθέσεις είναι άλλες, και δεν σκοπεύουν να κάνουν εκλογές αλλά να τις αναβάλλουν με διάφορες δικαιολογίες, όπως έκανε ο σύντροφος Μαδούρο στη Βενεζουέλα. Αυτό φαίνεται από τα λόγια τους: «δεν είμαστε παρένθεση», «ήρθαμε για να μείνουμε», «δεν θα μας ξεφορτωθείτε τόσο εύκολα», «ή συνεχίζουμε όλοι μαζί ή θα φύγουμε όλοι μαζί», «δεν θα παραδώσουμε την εξουσία στους νεοφιλελεύθερους», «το Σύνταγμα της χώρας είμαστε εμείς» και πολλά άλλα.

Όσο για το ότι έχουν τη λαϊκή πλειοψηφία, όλες οι δικτατορίες ιστορικά επιβλήθηκαν «στο όνομα του λαού».

Έχουν όμως πράγματι την λαϊκή πλειοψηφία;

Ας δούμε τους αριθμούς, που δεν ψεύδονται. Στις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, τον ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν 1.925.904 πολίτες, ποσοστό που αντιστοιχεί στο 35,46% όσων προσήλθαν να ψηφίσουν (προσήλθαν 5.567.482 ψηφοφόροι, ποσοστό 56,16%), αντιστοιχεί όμως μόνο στο 19,42% επί του συνόλου των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων (9.913.609).

Από τη δύναμη αυτή ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χάσει τουλάχιστον τη μισή, εξαιτίας της περαιτέρω φτωχοποίησης του λαού, των capital controls, της βαριάς φορολογίας, των περικοπών μισθών και συντάξεων, των πλειστηριασμών, των συνεχών παραβιάσεων του Συντάγματος, της παράδοσης της χώρας για 99 χρόνια στους ξένους δανειστές κ.ά., ώστε μπορούμε να πούμε ότι σήμερα δεν εκπροσωπεί περισσότερο από το 9-10% των εκλογέων.

Θυμίζουμε ότι το πραγματικό ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ είναι μεταξύ 3-4%. Το υπόλοιπο προέρχεται από το πρώην ΠΑΣΟΚ που υποστήριξε τον ΣΥΡΙΖΑ για μια τελευταία αρπαχτή. Και ενώ αυτό είναι τώρα πολύ δύσκολο, δηλαδή να υφαρπάσσουν όσα περισσότερα χρήματα μπορούν από το δημόσιο ταμείο, καθώς τα δημοσιονομικά ελέγχονται πλέον –ευτυχώς από μια πλευρά– από τους λεγόμενους θεσμούς, δεν χάνουν τις ελπίδες τους και προσπαθούν με κάθε μέσο, ακόμη και με εκτροπή του Συντάγματος, να γεμίσουν τις τσέπες τους, αρπάζοντας όσα περισσότερα μπορούν.

Αυτός ήταν άλλωστε και ο κρυφός στόχος τους όταν το 2015 ανέβηκαν στην εξουσία. Να οδηγήσουν τη χώρα στη δραχμή και να μεταφέρουν στο εξωτερικό (π.χ. στη Βενεζουέλα) τα ευρώ που θα αντάλλασσαν με τις δραχμές ή τα IOU του Βαρουφάκη. Αυτό θα το έκαναν μη διστάζοντας να επιβάλουν ακόμη και δικτατορία, αναστέλλοντας ορισμένα άρθρα του Συντάγματος. Το σχέδιο όμως αυτό της μεγάλης εθνικής κλοπής αποκαλύφθηκε στους Ευρωπαίους, οι οποίοι επέβαλαν τα capital controls και έβαλαν τη χώρα σιδηροδέσμια στη μέγκενη του τρίτου Μνημονίου. Και βέβαια δεν μπορείς να διαμαρτύρεσαι για την αγριότητα των ξένων, όταν πρώτος εσύ προδίδεις τη χώρα σου. Διότι η κλοπή δημοσίου χρήματος ισοδυναμεί με προδοσία και στην αρχαία Αθηναϊκή δημοκρατία η πράξη αυτή τιμωρείτο με θάνατο.

Όλα αυτά θα έρθουν κάποτε στο φως. Κάποιοι έχουν αρχίσει να τα συνειδητοποιούν, όμως δεν μιλούν, καθώς δεν θέλουν να επωμιστούν την ευθύνη αποδοχής της ωμής πραγματικότητας.

Αυτή η συμμορία ληστών –διότι περί τέτοιων πρόκειται– θα επιστρέψει πολύ σύντομα στο αρχικό εκλογικό ποσοστό της – αν βέβαια συνεχίσει να εκλέγεται και δεν τεθεί εκτός νόμου. Είναι επομένως μια θλιβερή μειοψηφία.

Αυτό άλλωστε αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι ο επικεφαλής των επίδοξων δικτατορίσκων, ο Αλέξης Τσίπρας, παρά την «ερωτική σχέση με το λαό» που περηφανευόταν ότι έχει, δεν τολμά να εμφανιστεί δημόσια πουθενά χωρίς τη συνοδεία χιλιάδων αστυνομικών, από το φόβο της λαϊκής κατακραυγής και ενός πιθανού λυντσαρίσματος.

Έτσι, στους φετινούς εορτασμούς της 28ης Οκτωβρίου, επέλεξε να πάει στον Άη Στράτη των 200 κατοίκων, παλιό τόπο εξορίας των αριστερών. Λέτε για να εξορκίσει την πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο στο μέλλον και στον ίδιο;
v

29rekjtrjtrjktr