Παπαδόπουλος-Τσίπρας: Βίοι παράλληλοι

Κατηγορία Ελλάδα

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Από τον Κώστα Αλεξανδρόπουλο

 

Παράλληλοι βίοι ενός δικτάτορα της δεξιάς και ενός λαοπρόβλητου και δημοκρατικά εκλεγμένου ηγέτη της αριστεράς.

23342KJLFD2HH541451416

Αριστερά: ο αρχηγός της χούντας των Απριλιανών, Γεώργιος Παπαδόπουλος (1919-1999), σύζυγος της Δέσποινας Γάσπαρη. Δεξιά: ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας (1974-), σύντροφος της Μπέτυ Μπαζιάνα. Πηγή: News media
v

ΦΥΣΙΚΑ, όπως λένε και στις ταινίες, κάθε ομοιότητα είναι εντελώς συμπτωματική. Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος υπήρξε πρωτεργάτης της κατάλυσης της ελληνικής δημοκρατίας την περίοδο 1967-1974 καθιστώντας τον εαυτό του ηγέτη της τότε στρατιωτικής κυβέρνησης, γνωστής ως Χούντα των Συνταγματαρχών.
Σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας Observer (1η Ιουλίου 1973), ο Παπαδόπουλος ήταν έμμισθος πράκτορας της CIA. Μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, το πραξικόπημα του Ιωαννίδη, την προδοσία της Κύπρου και την αποκατάσταση της δημοκρατίας, ο Παπαδόπουλος συνελήφθη, δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο. Τελικά η θανατική ποινή που του επιβλήθηκε μετατράπηκε σε ισόβια δεσμά. Θα πεθάνει αμετανόητος στις 27 Ιουνίου 1999 από καρκίνο στο ουροποιητικό σύστημα στο Λαϊκό Νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν.
Το 1969, ο παντοδύναμος τότε δικτάτορας, αυτός ο υπέρτατος εκφραστής του «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια», χώρισε τη σύζυγό του Νίκη Βασιλειάδη, με την οποία είχε δύο παιδιά, για να παντρευτεί την ερωμένη του Δέσποινα Γάσπαρη με την οποία είχε πολυετή δεσμό.
Το διαζύγιο εν αντιθέσει με όσα προβλέπονταν τότε, δόθηκε με συνοπτικές διαδικασίες προκειμένου να μπορέσει ο καλός χριστιανός Παπαδόπουλος να ζήσει τον έρωτά του, ο οποίος ευλογήθηκε από την Εκκλησία, διά γάμου. Λέγεται πως ο Παπαδόπουλος ρύθμισε το θέμα νομικά με φωτογραφικό νόμο που ίσχυσε για μερικές μόνο ώρες, προκειμένου να πάρει το διαζύγιο. Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, ένα διαζύγιο την εποχή εκείνη ήταν μια πολύ δύσκολη υπόθεση και η μοιχεία ποινικοποιημένη. (Βλ. σχετικά Βικιπαίδεια, στο λήμμα Γεώργιος Παπαδόπουλος).
v

Φωτογραφική διάταξη

Η μνήμη όμως παίζει περίεργα παιχνίδια, και ο θόρυβος που προκλήθηκε πρόσφατα από τη φωτογραφική διάταξη στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας προκειμένου να ευνοηθεί η σύντροφος του πρωθυπουργού Περιστέρα (Μπέτυ) Μπαζιάνα, έφερε στο νου τη σβησμένη ανάμνηση του φωτογραφικού νόμου του επικεφαλής των συνταγματαρχών για την Δέσποινα Γάσπαρη.
ν

Αριστερά, η Δέσποινα Γάσπαρη-Παπαδοπούλου. Δεξιά, η σύντροφος του πρωθυπουργού Μπέτυ Μπαζιάνα. Πηγή: News Media
ν

Είτε δικτάτορας είτε εκλεγμένος ηγέτης, οι άνθρωποι μοιάζουν όταν πρόκειται για θέματα της καρδιάς. Ή, όπως το έθεσε ο Κώστας Ζουράρις, ο πρωθυπουργός δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος πολιτικός που κάνει κάτι τέτοιο: «Υπάρχει εκλεκτική συγγένεια, δεν είναι προς θάνατον οι φωτογραφικές διατάξεις».
Όπως είναι γνωστό, ο βουλευτής του Ποταμιού, Γιώργος Μαυρωτάς, κατήγγειλε ότι το άρθρο 33 παρ. 7 του σχετικού νομοσχεδίου που έφερε πρόσφατα στη Βουλή ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της Μπέτυ Μπαζιάνα που διδάσκει στο Τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την ευνοϊκή διάταξη μειώνονται από πέντε σε δύο τα χρόνια για κάποιον που κατείχε μόνιμη θέση εκπαιδευτικού στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση για να μονιμοποιηθεί στο Πανεπιστήμιο.
Από την πλευρά μας, στεκόμαστε με συμπάθεια απέναντι σε τέτοιες ανθρώπινες στιγμές, είτε πρόκειται για έναν δικτάτορα που επεδίωξε να δώσει στη διακυβέρνησή του μια επίφαση κοινοβουλευτισμού (και απέτυχε) είτε πρόκειται για έναν δημοκρατικά εκλεγμένο ηγέτη, ο οποίος είναι θιασώτης μιας απολυταρχικής διακυβέρνησης τύπου Μαδούρο ή Ερντογάν, δηλαδή δικτατορία με επίφαση κοινοβουλευτισμού. Τον πρώτο λόγο έχουν τα ανθρώπινα και συντροφικά αισθήματα. Ακόμη και ο πιο σκληρός άνθρωπος γίνεται μαλακός και ευαισθητοποιείται όταν πρόκειται για χάρες που αφορούν τη σύντροφο και τα παιδιά του, τους συγγενείς και τους φίλους του.
Ούτε πρέπει την κρίση μας να επηρεάσει το γεγονός ότι η μεν χούντα των συνταγματαρχών, υπακούοντας στα υπερατλαντικά αφεντικά της, προκάλεσε το αιματοκύλισμα του κυπριακού λαού και την παράδοση στους Τούρκους του 37% της Μεγαλονήσου, ή το γεγονός ότι με την κατάθεση στη Βουλή προς ψήφιση του ασφαλιστικού-φορολογικού νομοσχεδίου των 5,4 δισ. ευρώ, συν τα πρόσθετα μέτρα των 3,6 δισ. ευρώ, επιδιώκεται ο σφαγιασμός και η εξόντωση του ελληνικού λαού από το τέταρτο μνημόνιο που έφερε στη χώρα ο Αλέξης Τσίπρας. Γιατί, όπως έλεγε ο Πλάτωνας, «ουδείς εκών κακός», δηλαδή κανένας δεν κάνει το κακό επειδή το επιδιώκει συνειδητά, αλλά από άγνοια και βλακεία.

 


Κράτα το

Translate this post